16 juli 1942, een tijd die bij vele mensen angst en verafschuwing opwekt. In deze periode hielpen de Fransen de Duitsers met het arresteren van Joodse volgelingen. De familie Starzinski is Joods en dus ook zij worden slachtoffer van de jodendeportering. Het ooit zo gelukkige leven van deze familie verandert in de hel, en Sarah zal nooit meer Sarah zijn. 
Terwijl Sarah en haar broertje Michel vrolijk met elkaar spelen verandert hun leven opslag door een bonk op de deur. De Fransen willen de familie arresteren, maar nog voor ze dat kunnen doen krijgt Sarah het idee om haar broertje in de kast op te sluiten. Ze wil hem op die manier beschermen van een vreselijk trauma. Uiteindelijk komen Sarah, haar moeder en vader terecht in een vreselijk stinkend wielerstadion, Velodrome d’Hiver. Het is er bloedheet en sanitaire voorzieningen zijn er niet. Van daaruit wordt het gezin naar een kamp gebracht waar ze brutaal van elkaar worden gescheiden. Vanaf dat moment zal Sarah nooit meer worden wie ze ooit was.
Zestig jaar later doet journaliste Julia Jarmond onderzoek naar de razzia die destijds had plaatsgevonden. Ze komt tot de ontdekking dat ze op dat moment woont in het toenmalige huis van de familie Starzinski. En dan blijkt dat haar schoonfamilie Tézac al die jaren een vreselijke gebeurtenis geheim hebben gehouden. Jarmond raakt helemaal bezeten door haar onderzoek en is vastberaden alles te weten te komen, al is dat tegen de zin van haar schoonvader.
De film is zo puur en echt dat je je tranen maar moeilijk kunt bedwingen. Om een voorbeeld te geven, het moment dat Sarah van haar moeder wordt gescheiden en als een beest wordt ondergespoten met water terwijl ze ziek is zorgt onmiddellijk voor een krop in de keel. Er zijn dus momenten dat je beter een zakdoek bovenhaalt.
De film is gebaseerd op waargebeurde feiten die zich hebben voorgedaan tijdens de tweede wereldoorlog. Helaas hebben vele families deze pijnlijke tragedie moeten ondergaan. Voordat deze film werd uitgebracht is er eerst nog een boek over geschreven door Tatiana de Rosnay. Een steengoede schrijfster die deze pijnlijke gebeurtenissen prachtig heeft weten te verwoorden.
De rol van Julia wordt gespeeld door de bekende Kristin Scott Thomas. Wat zo bewonderenswaardig is aan deze Britse actrice is dat ze perfect de Engelse en Franse taal beheerst. Ze is al lang actrice en weet steeds weer haar ziel te leggen in de rollen die ze speelt. Zo heeft ze al in verschillende goede film gespeeld zoals: The Horse Whisperer en Il y a longtemps que je t’aime.
Wie deze film nog niet heeft gezien moet zeker niet meer twijfelen. Het is absoluut de moeite waard.
