Open en bloot
Shame, een film die je toch wel even naar adem doet happen. Hoofdpersonage Brandon Sullivan (Michael Fassbender) laat je direct kennis maken met zijn enorme penis en zijn daaraan vasthangende seksverslaving. Alles in zijn leven draait om seks. Op het werk staat zijn harde schijf vol vunzige porno. Als hij uitgaat kan hij niet weerstaan aan de drang een onschuldige vrouw te versieren om ze daarna traditiegetrouw de ziel uit haar lijf te neuken. Zelfs tijdens een toiletbezoek grijpt Sullivan naar zijn penis.
Wanneer zijn zusje Sissy bij hem komt logeren wordt het verhaal helemaal te gek voor woorden. Om de één of andere reden maakt Sissy van haar broer helemaal een gestoord individu. Sullivan is er ook niet vies van zijn zusje een flinke bolwassing te geven. Om een voorbeeld te geven: op een gegeven moment wordt Brandon zo boos op zijn zus dat hij haar slaat, waardoor zij wegvlucht van hem. Helse uitscheldtirades zijn ook niet vreemd voor de broer en zus. Het is ook snel duidelijk dat Sissy geen mentaal sterk figuur is. Dat valt de hele film op, maar zeker wanneer ze een mislukte zelfmoordpoging onderneemt.
Werden ze vroeger als kind misbruikt? Of hebben ze één of andere traumatische gebeurtenis meegemaakt? Je hebt er als kijker het raden naar. Regisseur/scenarist Steve Mcqueen laat niets los over eventuele traumatische gebeurtenissen in het leven van de twee. Het is wel duidelijk dat ze beiden iets moeten hebben meegemaakt, want ze zijn niet van deze wereld.
Een scène die mij toch wel is bijgebleven is het moment dat Sissy moet optreden in het restaurant. Tijdens haar optreden zie je ook dat Brandon een traan laat rollen. Op dat moment besef je dat hij ook maar een mens is, die met een verschrikkelijke drang naar seks door het leven moet gaan. Een gevoel van medeleven zindert op dat moment door je lichaam. Dit stuk uit de film duurt zo lang dat je een zucht slaakt als ze dan toch eindelijk stopt met zingen. De doodse stilte die dan minuten lang de bovenhand heeft genomen eindigt dan ook bruusk.
De moraal van het verhaal is dat Shame met momenten toch wel moeilijk te begrijpen is, omdat er niet echt een verhaal in zit. De rode draad door de film is het hebben van een seksverslaving, iets wat in onze maatschappij steeds meer voorkomt. Verder valt er aan de film niet veel te begrijpen. Er gebeurt praktisch niets. Je krijgt geen antwoorden op de vragen die je je ongetwijfeld stelt. Dit is waarschijnlijk ook de tactiek van Mcqueen. De mensen zo nieuwsgierig maken dat ze op het puntje van hun stoel zitten, snakkend naar antwoorden.
Een eigenaardige film is wel het minste wat gezegd kan worden. Toch moeten we in ons achterhoofd houden dat vele mensen lijden aan een seksverslaving. Dus deze film kan een goede leerschool zijn om de aandoening wat beter te begrijpen.





